Twee weken duurde het weer, om ingeregeld te raken. Nooit heb ik last van de blaadjes die weer gaan vallen. Ik houd van de herfst, van het licht dat niet zo fel meer is, van onstuimig weer en dan lekker naar binnen. Met thee, koekjes en een boek op de bank.
 

Maar wie heeft het in hemelsnaam in zijn of haar hoofd gehaald om diep in de herfst met De Tijd te gaan schuiven?
Anyway, mijn systeem heeft zich weer aangepast en tot eind maart leven we in de werkelijkheid.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.