Als je dit leest ben ik er niet. Dat klinkt een beetje als de slogan van de ALS-campagne ‘Als u dit leest ben ik er …
Binnenwereld


Als je dit leest ben ik er niet. Dat klinkt een beetje als de slogan van de ALS-campagne ‘Als u dit leest ben ik er …

Mijn schetsboek was vol. Eindelijk, zou ik zeggen, want ik had geen routine wat dat betreft. Ik was er zo een die allerhande dragers door …

Ik had iets gekocht wat niet bestond. Een illusie. Een gemiste oproep wekte mijn nieuwsgierigheid. Ik zag een onbekend mobiel nummer en belde terug in …

Hoe lang was het geleden, bijna twintig jaar? We gingen met het hele bedrijf, dat niet zo heel erg groot was, in therapie. Althans, zo …

Ik kon me er altijd zo op verheugen: de herfst. De geborgenheid van een warm huis terwijl het buiten regent. Met een kopje thee en …

Honderden kopjes moet ik voor hem hebben ingeschonken. De fluitketel steevast veel te vol in zijn ogen, want thuis had ik een grotere theepot. Groter …

Mijn moeder stond in gedachten aan de linkerkant achter me, mijn vader aan de rechterkant. Achter mijn moeder stonden haar ouders, en achter haar ouders …

Verlegen was ze, heel verlegen. Angstig keek ze de camera in. Het opgezette hondje van de fotograaf vond ze maar niets. Later zouden ze thuis …

Mijn oma van moederskant heette Petronella Helena, roepnaam Nel. Zus P. werd naar haar vernoemd. Ze werd geboren in 1895, en stierf toen ik vier …

De voorouders spraken tot me. Ach, ik wist natuurlijk wel dat ik het zelf invulde, maar toch was het een bijzondere gewaarwording om twee hele …

Goed dat je daar de tijd voor neemt, zei dochter F., over iets wat ik graag volgend jaar zou willen gaan doen. We nemen er …

Het was leeg in mijn hoofd. Of juist heel vol. Ik begon maar gewoon met wat kleurtjes, mezelf voorhoudend dat het nergens toe hoefde te …

Wat je bezit is op weg naar anderen Zo luidt een gedicht van Willem Hussem. Ik las het in een bundel die eerst van vader …

Wat wil je voor je verjaardag? Tijd. Creativiteit. Focus. Inspiratie. Rust. Verder heb ik alles al. Vloeipapier. Aquarelverf. Potloden. Stiften. Mod Podge. Puntenslijper. Puntenslijpsel. Een …

Ik kon niet meer slapen. In gedachten liep ik de route die ik misschien wel vijftig jaar geleden met moeder had afgelegd. Op weg naar …

Ik was aan het opruimen. Heel flink aan het opruimen. Veel van mijn spullen konden weg, moesten weg. Het grote uitmesten was begonnen. Tientallen bollen …

Het zal even wennen worden: op de vrijdag hoef ik voortaan geen broodjes meer voor vader klaar te maken. Ik hoef de schone was niet …

Tatoeages : ze zijn van alle tijden, maar in de uitingen zijn uiteraard wel trends waar te nemen. Op de radio hoorde ik dat men, …

Opgewonden liepen we over het pad tussen de flats naar de sigarenman op de Ankerplaats. Van mijn moeder hadden we een dubbeltje gekregen om te …

Zorg altijd dat je een schone onderbroek aan hebt, en dat je nagels zijn geknipt. Voor als je onverwacht -je weet maar nooit- in het …

‘Herinner jij je de stem van je moeder nog?’ vroeg R., terwijl we aan het poetsen waren in het huis van haar dochter, mijn schoondochter. …

De vakantie was voorbij, maar sudderde gelukkig nog een beetje door in ons opgepakte dagelijks bestaan. Een half pak granola van Paulúns, in stukken gebroken …

Het waren veel ballen die ik in de lucht had moeten houden de laatste maanden. Heel veel ballen. Een aantal kon ik er nu naar …

‘Jij had vannacht ook last van die mug, hè?’ stelde M. bij het ontbijt. Ik had geen mug gezien of gehoord. Had er maar een …

Het huis is opgeruimd en schoon. De bedaarde stem van de radiopresentator klinkt op de achtergrond. Het doet me opeens aan mijn ouderlijk huis denken. …

Het irriteerde me dat C. nog steeds in het zuiden van Senegal verbleef. Hij had een nieuwe vrouw en een nieuw kind, een ex-vrouw en …

Ik had mijn voeten feestelijk met goudverf bespoten, maar ik kwam te laat op het partijtje. Veel te laat. Het was afgelopen, misschien was er …

Ruim een jaar geleden nam ik afscheid van haar. Ik vroeg of ik nog wel de nieuwsbrief toegestuurd mocht krijgen, ook al zou ik geen …

De kruidenier van het dorp was ziek, doodziek. Hij zou niet meer beter worden. Hij vroeg om een perenijsje, en daarna om peren. Niet zomaar …

We gingen vroeger wel eens op woensdagmiddag met de bus naar C&A op het Damrak, omdat die nu eenmaal groter was dan de winkel op …

Na gedane arbeid is het goed rusten. Wat voor de meeste mensen betekent dat ze ’s avonds op de bank hangen te bankhangen. Iets lekkers …

Zestien was ik, en ik droeg een hondenriem om mijn nek. Hoe oud Roeselien was wist ik niet precies, want ik kende haar amper. Maar …

De meesten zullen hem of haar wel kennen. Dat stemmetje in je hoofd, die deelpersoonlijkheid: je innerlijke criticus. Die alles wat je doet beoordeelt, en …

Even later liepen we in het Palais des Beaux Arts de roodmarmeren trappen op die ons naar de tentoonstelling leidden. Ik vergaapte me aan de …

Mooie stukjes maken nog geen goed schilderij, was de gevleugelde uitspraak van docent S. Meer dan twintig jaar geleden volgde ik een opleiding Tekenen & …

Gewoon, naar het Rapenburgerplein, zei ze, toen ik haar vroeg waar ik de invitatie dan naartoe kon sturen. Even ontstond er kortsluiting in mijn hoofd. …

Wat een aandacht kreeg ik. De felicitaties en berichtjes stroomden binnen. Het proefexemplaar van mijn boek was binnen en hoewel er ergens in mijn achterhoofd …

Het was half één. ‘s Nachts. Niet mijn normale tijd om boven in het atelier te zitten, maar ik kon niet slapen. Wat ik ook …

‘Eigenlijk zouden we dit allemaal moeten verbranden,’ zei ik tegen dochter F. ‘Kunnen we niet een vuurtje in de tuin stoken?’ stelde ze voor. Dat …

De oplossing was heel eenvoudig, als je maar wist hoe het moest: het spreekwoordelijke ei van Columbus. Na de teleurstellende huizenjacht schoot het opeens door …

Ik had hem weer gevonden, mijn rode draad. Het zat hem in de eenvoud, de concentratie, het wegfilteren van alles wat er niet toe deed. …

Opruimen, elke december weer voel ik de urgentie schoon schip te maken en de overbodige ballast overboord te gooien. Een frisse start in het nieuwe …

Acht is het natuurlijke getal dat zeven opvolgt en aan negen voorafgaat. Een spin heeft acht poten, het zonnestelsel telt acht planeten. In Japan is …

Vaders nieuwe hoortoestellen gingen drie jaar mee, verzekerde de audicien ons enthousiast. Daarna zouden ze worden omgeruild. We moesten er wel rekening mee houden dat …

‘Je mag op je rechterzij gaan liggen,’ nodigde ze me uit, nadat ik had verteld hoe ik de afgelopen weken was doorgekomen. Als altijd gaf …

Plotseling herinnerde ik me een werkje dat zoon X. maakte op de basisschool. Een heel grote mond, met agressieve halen in zwart en rood waskrijt …

Schoonmaken, opruimen, lege flessen en blikjes weg, de te kleine pyjamabroeken van vader naar de kledinginzameling. Een weekmenu maken, boodschappen doen, koken voor meerdere dagen. …

Het voelde vertrouwd. Het was de herkenbare saamhorigheid van acht jaar geleden. Toen hielden we moeder in de gaten, overlegden met elkaar, maakten afspraken over …

We bezochten een van de Friese Elfsteden. De vestingstad aan het Wad, waar missionaris Bonifatius werd gedood in een treffen met de Friezen die zich …

De achterbuurman had, met veel pijn en moeite, het leven losgelaten. Hij mocht naar de vlinders en de vogels waar hij zo van hield. Een …

Opeens kwam er een berichtje binnen. Ze had naar mijn interview geluisterd en zoveel herkend. Ook zij was getrouwd geweest met een Senegalese percussionist. Ook …

Het virus had mij weer te pakken en liet me online zwerven langs vele, vele huizen. Het filter kon ik inmiddels dromen: een grote garage …

Opnieuw kleurde het wit rood. Bloedrood. Voor de tweede keer die week was er een adertje in mijn oog gesprongen terwijl de gevolgen van de …

In alle vroegte hing ik vaders was aan de lijn. Handdoeken, theedoeken, onderbroeken, sokken. Een overhemd, een broek, een pyjama. Tot drie maanden geleden kon …

Het wil dit jaar niet lukken met de tuin. Te veel regen, te veel zon, te veel onkruid. Te weinig tijd, te weinig focus, te …

Het was een intensieve vakantie geweest, onze rondreis door Zuid-Engeland. We hadden de white Cliffs of Dover zien opdoemen, de tuinen van Sissinghurst bezocht, de …

We blijven drijven. We moeten blijven drijven, ook al worden we steeds weer onder water getrokken. De zon schijnt genadeloos, wij verschuilen ons in het …

Onlangs leerde ik dat er niets mis met me is. Dat er zelfs een woord bestaat voor wat ik doe, voor wie ik ben. Voor …

Het kwam weer eens langs bij een yogales: de Monkey Mind. Al die drukke stemmen in je hoofd, al die heen en weer schietende gedachten …

‘Gefeliciteerd, je bent er.’ Op deze woorden had ik lang gewacht. De manuscriptbegeleider die ik in de arm had genomen gaf mij zijn zegen. Na …

Ik heb haar nauwelijks gekend. Ze was vijftien jaar ouder dan ik toen we in november 1967 naast elkaar in de straat kwamen wonen. Al …

‘O, wat fijn dat je er weer bent!’ Ik moest vader erop wijzen dat deze vreugdekreet voor hem bedoeld was. Hij was zojuist langs de …

Haar elastiekje was geknapt. Zo zei ze het niet, maar ik herkende het van een paar jaar geleden bij mezelf. Dood- en doodmoe, de tranen …

De lavas op de moestuin was me boven het hoofd gegroeid. De plant was meer dan twee meter hoog en hij stond in de weg. …

De een zit in een geel Praxis-krat, de ander in een transparante Iris-opbergbox. Twee levens samengebald in een stapel foto’s en andere persoonlijke documenten. Ik …

De achterbuurman zou gaan sterven. Vanuit het ziekenhuis was hij naar het hospice vervoerd, waar hij zijn laatste tijd zou doorbrengen. Ik stuurde hem nog …

Eindelijk had ik de tijd en de rust gevonden de biografie van Etty Hillesum te gaan lezen. Ik herinnerde mij haar dagboek, dat onder de …

September 2015. Zus M. neemt een geinig zeepje voor me mee van haar vakantie in Berlijn. Een doorzichtig groen Ampelmännchen zit gevangen in de ronde …

De feestdagen stonden voor de deur en ik had die ochtend spontaan besloten mijn kerstvakantie met een halve dag te vervroegen. Het was een zwaar …

‘Wees stil en nestel je in die stilte.’ Voor het eerst sinds tijden was ik niet in slaap gevallen tijdens de diepe ontspanning aan het …

Ik had beurt. Tuinbeurt. Het was eigenlijk al mijn tweede gezamenlijke werkbeurt op het volkstuincomplex, maar de eerste ronde had ik gemist door corona. Dat …

De artrose was duidelijk zichtbaar op de foto, aldus de huisarts aan de telefoon. Ik moest me maar vervoegen bij de handtherapeut. De handtherapeut had …

Sinds een week of wat heb ik last van mijn duimmuis. De diagnose is nog niet gesteld, maar ik vermoed dat het slijtage aan het …

‘Meneer, kunt u even komen?’ Een van de twee keukeninstallateurs riep vanuit het halletje beneden. Ze hadden er al een hele dag opzitten, maar wilden …

‘Ik ben net zo zenuwachtig als drieëndertig jaar geleden,’ zei ik tegen mijn dochter. We zaten in de tram op weg naar de Melkweg. Op …

Ik werd wakker met een snijdende hoofdpijn. Niet zomaar een snijdende hoofdpijn, maar een die bij het gevreesde virus hoorde. Want het had weer toegeslagen, …

Vorige maand vierde ik mijn 56e verjaardag. Een lelijk getal vond ik het, zelfs als je het uitschreef als zesenvijftig. Wat toch niet mocht, want …

Het was vechten tegen de bierkaai. De rechtswindende stengels van de haagwinde wonden zich lustig om alles wat in hun buurt kwam: de op onverwachte …

Collega M. had een prachtige recensie geschreven over het boek Hamsters in je hersenen van Joachim Meyerhoff. Ik complimenteerde hem met dit grote redactionele artikel. Ik las …

In eerste instantie riep hij nog een soort vertedering in me op. Dat kwam natuurlijk omdat de kinderen jaren geleden allebei een tam exemplaar als …

‘Ik zag het al aan je hele houding,’ zei ze na afloop, ‘vooral aan je schouders, je maakte jezelf heel breed.’ Ik zat in kleermakerszit …

Met een stoot adrenaline in mijn lijf en wijdopen ogen lag ik in bed. Alleen, want M. had een tweedaagse training elders in het land. …

Zus M. was altijd dol geweest op het geven van cadeautjes. Zo kocht ze lang geleden een designportemonnee voor me. Zomaar, een verlaat kerstcadeautje. Ze …

‘Jammer,’ had ik gezegd volgens vader, toen ik als kind voor de deur stond om te vragen of ik iets langer buiten mocht spelen en …

Hoe zat het ook alweer met die piramide van Maslow?, vroeg ik me af. Het beeld van de honderdduizenden mensen op de vlucht liet me …

Toen Eunice was uitgeraasd haalden we opgelucht adem. De viburnum die M. met spanbandjes aan het balkon had vastgegespt had de storm doorstaan. De olijfboom, …

‘Ik ben op zoek naar een nieuw woord,’ zei M., terwijl ze een kopje thee voor ons maakte. ‘Ik weet niet wat B. nu van …

‘Break van de week!’ riep M, terwijl hij op woensdag lustig in de bak met zoutjes graaide en daarna nog een gekregen lolly in zijn …

Na het eten bracht ik vader weer terug naar Amsterdam. We hadden gesmuld van een Marokkaanse stoofschotel met zoete aardappel en abrikozen, want gelukkig vond …

God fortsättning! schreef de Zweedse kook- en bakjuf in haar nieuwjaars-mail, wat ze vertaalde met Beste wensen! Letterlijk betekende het natuurlijk goede voortzetting, wat ik eigenlijk …

Had niet iedere stadsbewoner diep vanbinnen het verlangen om de drukte te vermijden en de natuur op te zoeken? Sterker nog: om huis en haard …

Moeder sprak steevast van waranda, ik noem het een veranda: de aangebouwde, overdekte en omheinde ruimte aan een woning. Het woord waranda is een samentrekking …

Vijfenzeventig jaar zou hij vandaag zijn geworden, als hij nog had geleefd. Maar as is verbrande turf, luidt het gezegde en hij is er al …

Wat gebeurde er veel, het afgelopen jaar. De nieuwsoverzichten buitelden over elkaar heen deze week, in woord en beeld. Maar niet alleen in de wereld …

Vader had drie mooie Parker-pennen. Hij gaf ze onlangs weg, met warme hand. Elk van zijn nog in leven zijnde kinderen kreeg er één. Voor …

Ik droomde dat moeder was overleden. Nog een keer. ‘Ik heb het gevoel dat ik dit al een keer heb meegemaakt,’ zei ik tegen zus …

Op het eerste oog was zijn handschrift heel sierlijk, kunstzinnig bijna. Het was ook lastig te ontcijferen en dat had te maken met het feit …

Deze keer viel hij zwaarder. Niet de persconferentie zelf, maar de weg ernaartoe. Ik had er geen zin meer in. Ik was het, net als …

’s Ochtends zie je de buren naar fabriek of kantoor vertrekken, en je benijdt hen om hun nuttige leven, met welomschreven taken en met een …

‘Ik vond mezelf niet zielig, maar nu wel.’ Ze sloeg zich er moedig doorheen, die eerste twee maanden zonder haar lief. Natuurlijk was het afgrijselijk, …

Contact was er bijna niet meer, die laatste dagen van moeder. De door vader zorgvuldig in kleine blokjes gesneden boterham met cervelaatworst bleef onaangeroerd. Af …

Het was op een vrijdagavond. Vader had bij ons gegeten en ik bracht hem terug naar Amsterdam. Eenmaal op de snelweg zag ik direct dat …

We zijn net opwindpoppetjes die herhaaldelijk tegen dezelfde muur opbotsen, terwijl je weet dat er links of rechts een deur is. Aldus de Zuid-Afrikaanse psycholoog …

Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden moest ik in de lunchpauze van mijn thuiswerkdag de auto van M. ophalen bij de garage. Die garage lag …

Vader zat naast me in de auto. Ik had hem opgehaald om bij ons te komen eten. Op het zebrapad, vlak voor de rotonde op …

Er wordt nogal eens gerefereerd aan het verleden. Als mijn geheugen me niet in de steek laat, begint menigeen een verhaal. De toekomst is er …

Twee nieuwe liedjes werden er gelanceerd, van de groep die al veertig jaar niets nieuws had uitgebracht. Ik had meteen mijn voorkeur voor de power …

Collega H. vertelde een verhaal over een dukdalf. Het woord zorgde ervoor dat er een laatje in mijn hoofd openschoot. Dukdalf. Een constructie van zware …

De week ervoor had ik niet zoveel meegekregen van de diepe ontspanning, het laatste deel van de yogales. Te moe, te ontspannen misschien. De stem …

Vijf jaar geleden schreef ik mijn eerste blogje, getiteld Keuzestress. Veel is er niet veranderd sinds die tijd. Op dat vlak dan, hè. Ik word …

We vierden wat af, de laatste weken.Op vrijdag vierde ik na 24 jaar het weerzien met de Senegalese man en zijn Nederlandse vrouw, die mij …

Sinds een jaar of wat valt de post bij ons niet meer op de mat. Bij het uitzoeken van een nieuwe voordeur besloten we er …

Het advies om thuis-te-werken-tenzij-het-echt-niet-anders-kan was weer van stal gehaald, net toen we bedacht hadden om na de vakanties zo ongeveer fiftyfifty thuis en op de …

In de Bhagavad Gita, het heilige boek van de hindoes, vertelt Krishna over de asvattha, de eeuwige vijgenboom, de boom der kennis. Zijn wortels groeien …

We hadden vriend B. begraven en waren ons weer extra bewust van de eigen sterfelijkheid. Doodmoe, dat ook. Een paar weken ervoor hadden we het …

Donderdagmiddag, vier uur. We zitten klaar met een fles limoncello en twee glaasjes. Borrelglaasjes waarin twee sierlijke letters staan gegraveerd: een B en een M. …

Het kan weer, het mag weer, soms moet het weer. Voor de een gaat het schijnbaar moeiteloos, voor de ander met horten en stoten. Piepend …

Vertragen, hoorde ik de docente een aantal keer zeggen. Ik volgde een cursus, over het laagdrempelig begeleiden van mensen die een verlies hadden meegemaakt. Vertragen. …

Het duurde even voordat hij toehapte. Wat moest hij met die moeder van twee kinderen? Kinderen die ook nog eens rondliepen op de school waar …

De zomer staat voor de deur. We gaan niet op vakantie. We hebben redenen genoeg. We willen in de buurt zijn als het onvermijdelijke gebeurt. …

Er kwam opnieuw een verhaal los, vlak voor het begin van de mindfulyogales. Een van de cursisten moest even haar gal spuwen over de 92-jarige …