Gabrielle Hagedorn Mijn moeder stond in gedachten aan de linkerkant achter me, mijn vader aan de rechterkant. Achter mijn moeder stonden haar ouders, en achter haar ouders weer hun ouders. Het werd steeds drukker, en ondertussen groeide de massa aan de rechterkant ook aan. Het was duizelingwekkend je te realiseren wie er allemaal aan ons vooraf waren gegaan.
Ik concentreerde me maar even op de vrouwelijke lijn, anders werden het er te veel. Mijn moeder had ik bijna vijftig jaar mee mogen maken en bij oma Nel had ik vast wel eens op schoot gezeten. Of ze mijn geboorte bewust heeft meegemaakt weet ik niet, misschien dat ze toen al in schemerland verkeerde. Ik kan het niemand meer vragen.
Overgrootmoeder Klazina had er echter nooit weet van gehad dat ik geboren zou worden. Net als al die andere achterkleinkinderen die er ongetwijfeld zijn en die ik ook niet ken. Want hoe ver ga je in het uitpluizen van een stamboom? Uiteindelijk zijn we allemaal familie van elkaar.
Ik heb twee kinderen gekregen, en een kleinkind. Ik moest het even opzoeken, maar Klazina is de oudmoeder van mijn kleindochter.
De kleine F. heeft nog voor 3,125% haar genen.
