Ik kon me er altijd zo op verheugen: de herfst. De geborgenheid van een warm huis terwijl het buiten regent. Met een kopje thee en …
Herfst


Ik kon me er altijd zo op verheugen: de herfst. De geborgenheid van een warm huis terwijl het buiten regent. Met een kopje thee en …

Honderden kopjes moet ik voor hem hebben ingeschonken. De fluitketel steevast veel te vol in zijn ogen, want thuis had ik een grotere theepot. Groter …

Het voelde vertrouwd. Het was de herkenbare saamhorigheid van acht jaar geleden. Toen hielden we moeder in de gaten, overlegden met elkaar, maakten afspraken over …

In alle vroegte hing ik vaders was aan de lijn. Handdoeken, theedoeken, onderbroeken, sokken. Een overhemd, een broek, een pyjama. Tot drie maanden geleden kon …

‘O, wat fijn dat je er weer bent!’ Ik moest vader erop wijzen dat deze vreugdekreet voor hem bedoeld was. Hij was zojuist langs de …

Deze keer viel hij zwaarder. Niet de persconferentie zelf, maar de weg ernaartoe. Ik had er geen zin meer in. Ik was het, net als …

Het was op een vrijdagavond. Vader had bij ons gegeten en ik bracht hem terug naar Amsterdam. Eenmaal op de snelweg zag ik direct dat …

Vader zat naast me in de auto. Ik had hem opgehaald om bij ons te komen eten. Op het zebrapad, vlak voor de rotonde op …