Kleine moeite

Gewoon, naar het Rapenburgerplein, zei ze, toen ik haar vroeg waar ik de invitatie dan naartoe kon sturen. Even ontstond er kortsluiting in mijn hoofd. Ik had alleen een digitale uitnodiging.

Ik belde haar op een dag en een tijdstip dat ik de kans groot achtte dat ze de telefoon zou aannemen. Een vaste telefoon in het goedlopende restaurant waarvan ze al dertig jaar de eigenaar was en waar ze in haar eentje de sterren van de hemel kookte. Ze had geen mobiel, ook geen mailadres, zelfs niet voor de zaak. Als de mensen haar verrukkelijke injera’s wilden proeven dan moesten ze maar bellen voor een reservering.

Elke dag liep ze van haar huis naar het restaurant, daar deed ze een half uur over. Maar wat is een half uur, als je lang geleden lopend van de Ethiopische hoofdstad Addis Abeba naar Soedan bent gevlucht?

Ik printte de digitale uitnodiging uit, stapte op de fiets en gooide de rode envelop vlak voor 5 uur in de brievenbus. Kleine moeite.

Aanbevolen artikelen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.